Zwarte roest

Originele banjobouten glimmen mooi goudgeel maar dat is van korte duur. In no-time verkleuren ze en is de glans snel verdwenen. De glans maakt plaats voor een witte oxidatie die overgaat in roest. Om dat voor te blijven worden de stalen banjo-ogen voor de olieleidingen chemisch gezwart. Geen idee welk proces het heeft doorlopen maar het resultaat oogt solide. Het metaal heeft nu een laagje zwarte oxide waardoor er geen vocht bij het metaal kan komen. Alleen valschade kan hen nog laten roesten.

Helaas verslik ik me even in de aansluitpunten op het motorblok voor de oliekoeler. Die zijn M8 ipv. de gebruikelijke M10. En daar kom je achter als je het wil aansluiten.



Alle oxide-badjes en geanodiseerde banjo's ten spijt gaat dit niet passen. En toch, de keuze voor M8 is een ontwerpfout omdat je veel minder mogelijkheden tot pimpen hebt. Daarnaast sluiten de leidingen/darmen van eender welke oliekoeler niet fijn aan op het motorblok. Op een M8 banjo-oog past een 5mm leiding, op een M10 past een 7mm slang. Improviseren eindigt vaak in broddelwerk. En dat is minstens zo beschamend als een lekkend inlegkruisje.

Het is moeilijk zoeken als je de oplossing niet kent. Maar die wordt uiteindelijk in Japan gevonden in een set buisjes met voetje. Deze zijn 1 mm dik. De opstaande rand werkt als pasring van M10 naar M8, de voet werkt als standaard pakking-ring. Logisch daarom excellent.
Leuk zo'n oliekoeler. Een noodzakelijk kwaad voor het blokje. Maar waar hangen we em op. Vaak zie je deze aan het t-stuk van de voorvork hangen. Dit is geen optie want daar bevindt reeds het gasmasker van de koplampen. Beugels aan het kader maken is een optie. Totdat ik via Google op een Takegawa Super Head blokje (€4000) stuit. Deze is voorzien van een CNC klepdeksel met een ophanging voor een koeler. Als de boutjes van dit deksel het gewicht van de koeler kunnen dragen, dan kan ik daar zelf ook wel iets voor bedenken.

Aan de slag met de 4mm ALU plaat die ik nog over heb. Vergeet niet: ik bezit een boormachine, een bankschroef, een slijpbankje en een rattenstaart. Oh en een bezemsteel als buigvorm voor rondingen. Als demping voor de ophanging van de koeler zijn twee rubberen doorvoertules (grommets, voor 6mm gat en 4mm plaat) van gebruikt. Alles past! Op de foto hieronder zie je de bracket in zwarte hoogglans Hammerite maar dat krijgt nog een satin poedercoat afwerking. Omwille de finishing touch zijn de leidingen voorzien van een semi-verborgen slangenklem. Het oogt goed. Dat flitsende Deluxe geanodiseerde koelersetje van 4taktwinkel is op de kast blijven liggen, alleen de rode banjo-ogen zijn gebruikt. Een eigen anodiseerlijn aanleggen zou 3x meer hebben gekost en zichzelf al gauw hebben terugverdiend maar da's te tijdrovend. Besloten is om de olieleidingen niet als paar langs één kant te leggen maar uitzonderlijk langs beide zijden te voeren. Het doet denken aan een oude snorkel met twee luchtslangen die in een symmetrisch bochtje naar de tank lopen. Al zit de koeler dicht op de uitlaatbocht, de warmte gaat nog altijd naar achteren en de leidingen lopen er ruim omheen. Chique!




page 2page 1page 3 page 4 page 5 page 6 main index page 7 page 8 page 9 page 10 page 11